Βίβλος – Μύθος και Πραγματικότητα!

Οι άνθρωποι μελετούν την βίβλο για διάφορους λόγους. Ορισμένοι ψάχνουν ηθική ή πνευματική καθοδήγηση, πολλοί τη διαβάζουν ως μια όμορφη ιστορία ενώ άλλοι ως μια ιστορική περιγραφή των πολιτισμικών μας ριζών. Για πολλά εκατομμύρια ανθρώπων, ωστόσο, η Βίβλος είναι ο αλάθητος λόγος του Θεού, τις εντολές του οποίου πρέπει να υπακούμε με σεβασμό και η διδασκαλία του οποίου πρέπει να αποτελεί τον πρωταρχικό οδηγό μας για κοινωνική οργάνωση. Για αυτούς, ωστόσο, που μελετούν τη Βίβλο με σοβαρό επιστημονικό τρόπο και με στόχο να εξακριβώσουν ποιος την έγραψε, πότε γράφτηκε, τι είναι τεκμηριωμένα αληθινό και πως έφτασε να αποκτήσει τη σημερινή της μορφή, το έργο αυτό είναι ένα περίπλοκο σύνολο αινιγμάτων.

Ένα σημαντικό πεδίο μελέτης είναι η Πεντάτευχος ή Τοράχ που αφηγείται την ιστορία του Ισραήλ από την αρχή της Δημιουργίας μέχρι τις περιπλανήσεις στην έρημο μετά την έξοδο από την Αίγυπτο. Είναι σημαντικές αυτές οι πληροφορίες της Πεντατεύχου διότι μας μιλούν για το πώς αναπτύχθηκε η σχέση ανάμεσα στον Θεό και στον λαό Ισραήλ.

Μολονότι πουθενά δεν υπάρχει κάποια αναφορά, πως τα βιβλία αυτά γράφτηκαν από τον Μωυσή, οι θρησκευτικοί μελετητές εδώ και περίπου 2000 χρόνια υποστηρίζουν πως αυτός ήταν ο μοναδικός συγγραφέας! Παρόλα αυτά μια χούφτα μελετητών επεσήμανε μια σειρά λογικών ανακολουθιών πάνω στην ιδέα πως ο Μωυσής ήταν ο συγγραφέας.

Παράδειγμα:

Δευτερονόμιο 34:6 «Και έθαψαν αυτόν [τον Μωησή] εν Γαι εν γη Μωάβ εγγύς οίκου Φογώρ, και ουκ είδεν ουδείς την ταφήν αυτού εώς της ημέρας ταύτης». Αυτή η περικοπή αποκαλύπτει πως, όχι μόνο δεν γράφτηκε από τον Μωυσή αλλά και πως γράφτηκε πολύ μεταγενέστερα του θανάτου του.

Πολλοί μελετητές από τον 18^ο αιώνα άρχισαν να προσέχουν όλο και περισσότερο το πρόβλημα των «διπλοτύπων», δύο αντιφατικών ιστοριών για το ίδιο γεγονός. Για παράδειγμα δύο διαφορετικές αφηγήσεις περί Δημιουργίας, δύο διαφορετικοί ισχυρισμοί για το πόσα ζώα μπήκαν στην κιβωτό του Νώε, δύο διαφορετικές ερμηνείες ως προς το γιατί ο Ιακώβ άλλαξε το όνομά του Ισραήλ και ούτω καθ’ εξής.

Καθώς αυτά τα διπλότυπα γινόταν αντικείμενο μελέτης, οι μελετητές πρόσεξαν ορισμένα ασυνήθιστα στοιχεία. Το σημαντικότερο ήταν πως σε πολλά από αυτά τα διπλότυπα το ένα σύνολο ιστοριών χρησιμοποιούσε πάντα την εβραϊκή λέξη Γιαχβέ για το όνομα του Θεού ενώ το άλλο χρησιμοποιούσε την λέξη Ελοχίμ. Ταξινομώντας τις ιστορίες αυτές, ανάλογα με το όνομα του Θεού που αυτές χρησιμοποιούσαν, ανακάλυψαν ότι εκείνες που χρησιμοποιούσαν ένα συγκεκριμένο όνομα για τον Θεό είχαν διαφορετική κεντρική ιδέα και λογοτεχνικό ύφος από όσες χρησιμοποιούσαν το άλλο όνομα. Το γεγονός αυτό αποδείκνυε πως η πεντάτευχος γράφτηκε τουλάχιστον από δύο διαφορετικούς συγγραφείς.

Αυτού του είδους η έρευνα οδήγησε σε μια ακόμη πιο εκπληκτική ανακάλυψη. Στις αρχές του 19^ου αιώνα, η ανάλυση των ιστορικών χρονικών πλαισίων, της αλληλουχίας διαφόρων ιστοριών, των λογοτεχνικών στυλ και των θρησκευτικών μοτίβων, απέδειξε ότι υπήρχαν τουλάχιστον τέσσερις ξεχωριστές γραπτές πηγές οι οποίες είχαν ενσωματωθεί στην Πεντάτευχο, καθεμία με την δική της άποψη και καθεμία γραμμένη σε διαφορετική εποχή. Και φυσικά πρέπει να υπήρχε τουλάχιστον ένας επιμελητής που να είχε ζήσει μετά την εποχή στην οποία εκτυλίχτηκαν τα γεγονότα, ο οποίος είχε συνδυάσει τις πηγές σε μια και μοναδική διήγηση.

Αυτή η άποψη βρήκε πολλούς υποστηρικτές κατά τον 19^ο αιώνα, με ποιο σημαίνοντα τον Τζούλιους Βελχάουζεν. Σήμερα αυτή η άποψη περί πολλαπλών πηγών είναι γνωστή ως «Τεκμηριωμένη Υπόθεση» και δεν υπάρχει σοβαρός βιβλικός μελετητής που να μην αποδέχεται κάποια παραλλαγή αυτής της εκδοχής.

Σε γενικές γραμμές, η «Τεκμηριωμένη Υπόθεση» υποστηρίζει ότι υπάρχουν τέσσερις βασικές γραπτές πηγές στα πέντε πρώτα βιβλία της Βίβλου και ότι οι πηγές αυτές πέρασαν από διάφορα στάδια εξέλιξης πριν ενσωματωθούν σε μια ενιαία αφήγηση.

Ένα άλλο εκπληκτικό που αποκαλύφτηκε από αυτήν την μελέτη ήταν και ο επηρεασμός της καθεμίας από αυτές τις πηγές, από εξωτερικές ιδέες, μύθους και θρύλους άλλων λαών με τους οποίους οι Ισραηλίτες είχαν σχέσεις (κυρίως αυτών των Αιγυπτίων).

Πολλοί αιγυπτιακοί μύθοι παρουσιάζουν καταπληκτική ομοιότητα με την αφήγηση της Βίβλου, ακόμη και στα ονόματα όπως για παράδειγμα του Αδάμ και της Εύας. Ωστόσο, λόγω της βιβλικής έμφασης στον μονοθεϊσμό, οι συγγραφείς της Βίβλου είχαν υποχρεωθεί να αφαιρέσουν αναφορές σε θεότητες ή σύμβολα θεοτήτων άλλων από τον θεό των εβραίων. Οι αλλαγές αυτές έγιναν μετατρέποντας τις ξένες θεότητες σε ήρωες με ανθρώπινη διάσταση και ορισμένες φορές αλλάζοντας το θέατρο των γεγονότων.

Δεν πρέπει να ξεχνούμε πως η ίδια η Βίβλος υποδεικνύει τα χρόνια της διαμόρφωσης του Ισραήλ στην Αίγυπτο, όπου ζούσε με τον Αιγυπτιακό τρόπο ζωής, εκπαιδευόταν με βάση τις αιγυπτιακές ιδέες και κατοικούσε εκεί επί αιώνες πριν από την Έξοδο. Περιγράφει τον Ιωσήφ ως πρωθυπουργό του έθνους και παντρεμένο με την κόρη του αρχιερέα της Ηλιούπολης, τις βιβλικής Ον, με τους μύθους και τις παραδόσεις της οποίας υπάρχουν και οι πιο πολλές ομοιότητες! ΄Και ο Μωυσής σύμφωνα με την βιβλική περιγραφή ανατράφηκε και μορφώθηκε στην αιγυπτιακή βασιλική αυλή και πολλά μέλη της φυλής του (Λευιτών) είχαν αιγυπτιακά ονόματα. Και ο κατάλογος των ονομάτων συνεχίζεται με το βασιλιά Σολομόντα κ.λ.

Άλλωστε ακόμη και η ίδια η ιδέα ενός παντοδύναμου Δημιουργού που δημιούργησε άλλα υπερφυσικά πλάσματα (αγγέλων) έχει τις ρίζες της στην αρχαία Αίγυπτο! Γενικά, είναι εκπληκτικό! Πολλοί από τους Αιγυπτιακούς μύθους περί Δημιουργίας περιλαμβάνονται στην βιβλική ιστορία!

Και αν ακόμη πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι η Βίβλος γράφτηκε με θεϊκή έμπνευση, αρκετοί βιβλικοί συγγραφείς ανατρέπουν αυτήν την υπόθεση αναφέροντας συγκεκριμένα βιβλία πάνω στα οποία βασίστηκαν συγγράφοντας το έργο τους, παραθέτοντας ακόμη και αποσπάσματα! Αυτά τα βιβλία αριθμούν τα 16 και κανένα από αυτά δεν εμπεριέχεται εντός της Αγίας Γραφής.

Διαβάστε πολλά περισσότερα στο καταπληκτικό βιβλίο του Gary Greenberg, προέδρου της βιβλικής Αρχαιολογικής Εταιρείας της Νέας Υόρκης με τίτλο «101 ΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ  Πως οι αρχαίοι γραφείς επινόησαν την ιστορία της Βίβλου» εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ. Δείτε και μόνοι σας λέξη λέξη την βιβλική αφήγηση και την αντίστοιχη ειδωλολατρική πηγή της! Μια ιστορική έρευνα πλήρως τεκμηριωμένη και εναρμονισμένη με την πραγματική ιστορία της Βίβλου.